Fotografie magda.h-m - Życie, pasja i marzenia...
25 czerwca 2013
"Kiedy przepłynie czas"
"Rzeka
ja stoję i myślę
czas ucieka
ja nie jestem pewien
dalej zwlekam
by dostać się na drugi brzeg
Rzeka
ja widzę jak płacze
i uciekam
bez słowa ją wołam
i nie czekam
bo boję utopić się w niej
Kiedy przypłynie czas wtedy zabiorę cię na drugi brzeg
kiedy przypłynie czas wtedy odważę się do wody wejść"
ja stoję i myślę
czas ucieka
ja nie jestem pewien
dalej zwlekam
by dostać się na drugi brzeg
Rzeka
ja widzę jak płacze
i uciekam
bez słowa ją wołam
i nie czekam
bo boję utopić się w niej
Kiedy przypłynie czas wtedy zabiorę cię na drugi brzeg
kiedy przypłynie czas wtedy odważę się do wody wejść"
24 czerwca 2013
23 czerwca 2013
22 czerwca 2013
Malowane na wodzie - Więc chodź, pomaluj mój świat...
 | |
| malowane na wodzie - chodź pomaluj mój świat... |
21 czerwca 2013
Waldemar Szysz 3
Kiedy w galerii Variart zamieściłam fotografie pt. "Jego cień" i zadedykowałam ja Tobie, Ty odruchowo wstawiłeś mi link do piosenki "Na świecie ciągle jest tyle bólu i łez".
"Na świecie ciągle jest tyle bólu i łez
Na świecie ciągle jeszcze trwa nienawiść
I człowiek człowiekowi wilkiem zamiast bratem być
I człowiek sam skazuje się, aby w piekle tym żyć
A Ty ciesz się,ciesz
życie garściami bierz
Bo On tak chce, po to tu posłał ciebie i mnie
Aby radość nieść ludziom każdego dnia
Wdzięcznym sercem śpiewać Mu
Bo nowe życie nam dał.
W zwątpieniu i rozpaczy swej
Odnalazłam nadzieję
Że można z piekła wyrwać się
Zmieniać świat, życie swe
Te szare, smutne i złe dni
Już odeszły, nie ma ich
Bo wokół siebie ludzi mam
Dzięki nim ja kocham i trwam
A ty ciesz się ciesz....
W braterskim kręgu jeszcze raz
Połączmy swe dłonie
Niech miłość opromieni nas, nadzieja i wiara
Że lepszy dziś tworzymy świat
W wolności i pokoju
Wyzwalaniem z sideł własnych wad
Rozwijajmy się każdego dnia
A Ty ciesz się ciesz...
Więc spójrz mi w oczy jeszcze raz
Jak dobrze, że jesteś
Uśmiechem Twym zarażam się i dzielę jak chlebem
Spotkaniem ubogacasz mnie, jak dobrze że będziesz
Na szlaku znów spotkamy się
By dzielić się niebem
A Ty ciesz się ciesz.."
Tak bardzo byliśmy podobni choć w tym jednym się często różniliśmy....
Ty zawsze znajdowałeś powody do radości i pokazywałeś mi że można się cieszyć z czegoś i z niczego...
Wielokrotnie nasze myśli spotykały się w połowie drogi i dalej szły razem, ale wtedy pominęłam najważniejsze chyba słowa...
Czytam teraz ten tekst i wyłapuję z niego inne fragmenty....
"A Ty ciesz się,ciesz
życie garściami bierz
Bo On tak chce, po to tu posłał ciebie i mnie
Aby radość nieść ludziom każdego dnia
Wdzięcznym sercem śpiewać Mu
Bo nowe życie nam dał. "
Teraz wiem, że Ty cały czas próbowałeś we mnie to robudzić.
Dzisiaj się staram. Nawet zaczęłam się uczyć malować tak jak chciałeś...
Nic z tego nie wychodzi, ale daje mi coś, co jest więcej warte niż satysfakcja z efektów tej zabawy, daje mi swoisty rodzaj radości i pozwala się wyżyć i rozładować emocje. Pozwala z małych rzeczy rozbudzać małe radości. To takie przyjemne oglądać jak się mieszają kolory...
Zobacz...
To ostatnie bohomazy jakie zaczęłam i jeszcze nie skończyłam, chociaż czy kiedyś skończę tego nie jestem pewna. Nazwałam to Poradnią Leczenia "Smuteczków" ;) na zasadzie jak się świat nie chce zmienić i ubarwić to biorę swoje kredki i przemalowuję na swój kolor :)
"Na świecie ciągle jest tyle bólu i łez
Na świecie ciągle jeszcze trwa nienawiść
I człowiek człowiekowi wilkiem zamiast bratem być
I człowiek sam skazuje się, aby w piekle tym żyć
A Ty ciesz się,ciesz
życie garściami bierz
Bo On tak chce, po to tu posłał ciebie i mnie
Aby radość nieść ludziom każdego dnia
Wdzięcznym sercem śpiewać Mu
Bo nowe życie nam dał.
W zwątpieniu i rozpaczy swej
Odnalazłam nadzieję
Że można z piekła wyrwać się
Zmieniać świat, życie swe
Te szare, smutne i złe dni
Już odeszły, nie ma ich
Bo wokół siebie ludzi mam
Dzięki nim ja kocham i trwam
A ty ciesz się ciesz....
W braterskim kręgu jeszcze raz
Połączmy swe dłonie
Niech miłość opromieni nas, nadzieja i wiara
Że lepszy dziś tworzymy świat
W wolności i pokoju
Wyzwalaniem z sideł własnych wad
Rozwijajmy się każdego dnia
A Ty ciesz się ciesz...
Więc spójrz mi w oczy jeszcze raz
Jak dobrze, że jesteś
Uśmiechem Twym zarażam się i dzielę jak chlebem
Spotkaniem ubogacasz mnie, jak dobrze że będziesz
Na szlaku znów spotkamy się
By dzielić się niebem
A Ty ciesz się ciesz.."
Tak bardzo byliśmy podobni choć w tym jednym się często różniliśmy....
Ty zawsze znajdowałeś powody do radości i pokazywałeś mi że można się cieszyć z czegoś i z niczego...
 |
| Waldemar Szysz - wystawa Olsztyn 13.04.2013 |
Wielokrotnie nasze myśli spotykały się w połowie drogi i dalej szły razem, ale wtedy pominęłam najważniejsze chyba słowa...
Czytam teraz ten tekst i wyłapuję z niego inne fragmenty....
"A Ty ciesz się,ciesz
życie garściami bierz
Bo On tak chce, po to tu posłał ciebie i mnie
Aby radość nieść ludziom każdego dnia
Wdzięcznym sercem śpiewać Mu
Bo nowe życie nam dał. "
Teraz wiem, że Ty cały czas próbowałeś we mnie to robudzić.
Dzisiaj się staram. Nawet zaczęłam się uczyć malować tak jak chciałeś...
Nic z tego nie wychodzi, ale daje mi coś, co jest więcej warte niż satysfakcja z efektów tej zabawy, daje mi swoisty rodzaj radości i pozwala się wyżyć i rozładować emocje. Pozwala z małych rzeczy rozbudzać małe radości. To takie przyjemne oglądać jak się mieszają kolory...
Zobacz...
To ostatnie bohomazy jakie zaczęłam i jeszcze nie skończyłam, chociaż czy kiedyś skończę tego nie jestem pewna. Nazwałam to Poradnią Leczenia "Smuteczków" ;) na zasadzie jak się świat nie chce zmienić i ubarwić to biorę swoje kredki i przemalowuję na swój kolor :)
"Czekając na przebudzenie" - COOBUS
"Czekając na przebudzenie"
dedykowany Magdzie
coś kroplami przeciekło przez palce
wsiąka w ziemię bruzdami rozwartą
wypłukują się oczy powoli
z przepełnienia z goryczy i z soli
wsiąka w ziemię bruzdami rozwartą
wypłukują się oczy powoli
z przepełnienia z goryczy i z soli
w skamielinę czas pragnie cię zmienić
już się uczysz języka kamieni
tamto życie przeciekło już całe
twoje ciągle na skrzydłach zbolałych
już się uczysz języka kamieni
tamto życie przeciekło już całe
twoje ciągle na skrzydłach zbolałych
tamto życie skruszało i pękło
twoje skurczem uderza w codzienność
ropna rana ma twarz ołowianą
zrywasz plaster przed lustrem co rano
twoje skurczem uderza w codzienność
ropna rana ma twarz ołowianą
zrywasz plaster przed lustrem co rano
a te plastry jak życie po życiu
nikły ognik świecący w ukryciu
niczym kropla niewinna i skąpa
w której niebo próbuje się kąpać
nikły ognik świecący w ukryciu
niczym kropla niewinna i skąpa
w której niebo próbuje się kąpać
COOBUS
---
Zaczęło się od posta "SŁYSZYSZ... SŁYSZYSZ... SZYSZ..."
potem odwiedził mnie poeta i powiedział:
-
coby17 czerwca 2013 23:00Pięknie wyszłaś. W tej fotografii, a właściwie w twarzy, jest wszystko - melancholia, ucieczka, ból, uwierający kawałem duszy, ale głównie tajemnica. I te ostatnie posty, ta chwila bolesnego rozpamiętywania, też się w tę fotografię wpisują. A ja bym tę tajemnicę ubrał w tytuł "Czekając na przebudzenie".
- Fotografie fotofanki - magda.h-m18 czerwca 2013 11:00
-
tamto życie skruszało i pękło
twoje skurczem uderza w codzienność
ropna rana ma twarz ołowianą
zrywasz plaster przed lustrem co rano
- - -
zajrzyjNo to zajrzałam....
Przeczytałam...Zapaliło się światełko i...
i trochę mnie poniosło.... NATCHNIENIE o ile można tu mówić o natchnieniu
powstało co powstało - TAKI A NIE INNY OBRAZEK, a to co powstało jeszcze czeka na pełne przebudzenie...
SŁOWA JEDNAK SĄ JAK LEKARSTWO!
Pomagają w powrotach i potrafią pięknie budzić...
20 czerwca 2013
Echo wernisażu wystawy...
 | ||||
| Plakat zapowiadający wernisaż wystawy zdjęty z wejścia do Miejskiej Biblioteki Publicznej w Środzie Wlkp. |
Plakat został przygotowany przez Organizatorów. Dziękuję w tym miejscu pani Dyrektor MBP
w Środzie Wlkp. - pani Małgorzacie Walasek za zaproszenie, wspaniałą organizację
i wyjątkowo dobrą współpracę.
w Środzie Wlkp. - pani Małgorzacie Walasek za zaproszenie, wspaniałą organizację
i wyjątkowo dobrą współpracę.
Dziękuję również wszystkim gościom, którzy znaleźli czas aby przybyć na wernisaż i okazali mi
wielką życzliwość i zainteresowanie.
wielką życzliwość i zainteresowanie.
To był naprawdę dzień pełen niezapomnianych wrażeń.
Dziękuję pani redaktor z Głosu Powiatu Średzkiego - Małgorzacie Frąckowiak, za wywiad przeprowadzony znienacka w wyjątkowo sympatycznej atmosferze, za ciekawą rozmowę i artykuł
w Tygodniku.
w Tygodniku.
W sposób szczególny dziękuję panu Markowi Szysz, bratu zmarłego Waldemara Szysza, któremu wystawa była dedykowana, za przybycie i pomoc. Nie łatwo przebyć pół Polski by dotrzeć na wernisaż, ale jak widać nie dla każdego. To był dla mnie silny bodziec, wielka niespodzianka i wzruszenie.
Dziękuję tez wszystkim, którzy mnie wspierali w międzyczasie, pomagali drukować fotografie (Jacek), aby nie zabrakło mi odwagi i abym nie rezygnowała w przedbiegach. Dziękuję też tym, którzy trafią na wystawę w najbliższej przyszłości, a których być może nigdy nie poznam osobiście...
Poniżej link do artykułu jaki ukazał się w Tygodniku - Głos Powiatu Średzkiego:
19 czerwca 2013
Co stało się kwiatom...
.jpg) | |
| Co się stało kwiatom... |
Odgrzebuję stare zdjęcia zrobione utopionym obiektywem by wysłać coś na konkurs (pierwszy w życiu) i przypadkiem to wpadło mi dzisiaj w ręce... i tak mi się skojarzyło...
To piosenka często słuchana przez Waldka i przeze mnie w ostatnich miesiącach...
18 czerwca 2013
Nie oczekuję już od życia samych róż...
"W ogrodzie naszym
Powoli zmierzch
Wygładza ostre
Kontury drzew
I czas, słoneczny nasz czas
Zamienia
W długi cień
W ogrodzie naszym
Gałęzie drżą
W oczekiwaniu
Przed porą złą
Gdy chłód obejmie je
I ubierze w biały szron
Nie oczekuję już
Od życia samych róż
Najwyżej cierni, co
I tak od lat
w sercu mym są
i głęboko tkwią
Nie oczekuję już
Serca nagłych burz
Wystarczy jeden twój
Uśmiech, gest
I cały ten świat
Miłością znów jest
Nieważne ile
Przed nami zim
I czarno – białych
W ogrodzie dni
To co ukryte jest w nas
By przetrwać
Doda sił
Jesteśmy wiosną
To dzięki nam
Zakwitnie znowu
Nadziei kwiat
I nic nie zrobi mu czas
Bo czas jest nasz, jest nasz.... "
Powoli zmierzch
Wygładza ostre
Kontury drzew
I czas, słoneczny nasz czas
Zamienia
W długi cień
W ogrodzie naszym
Gałęzie drżą
W oczekiwaniu
Przed porą złą
Gdy chłód obejmie je
I ubierze w biały szron
Nie oczekuję już
Od życia samych róż
Najwyżej cierni, co
I tak od lat
w sercu mym są
i głęboko tkwią
Nie oczekuję już
Serca nagłych burz
Wystarczy jeden twój
Uśmiech, gest
I cały ten świat
Miłością znów jest
Nieważne ile
Przed nami zim
I czarno – białych
W ogrodzie dni
To co ukryte jest w nas
By przetrwać
Doda sił
Jesteśmy wiosną
To dzięki nam
Zakwitnie znowu
Nadziei kwiat
I nic nie zrobi mu czas
Bo czas jest nasz, jest nasz.... "
http://youtu.be/5DzIrJnr99Q
17 czerwca 2013
A kiedy znów zaświeci światło...
i czerń się wybieli...
"Jeśli kiedyś poczuję, że światło znowu zaświeci na mnie
Nie mogę ci powiedzieć, że będzie mile widziane.
Wcześniej poczułem światło, ale pozwoliłem mu się wymknąć
Jednak nadal mam nadzieje, że któregoś dnia wróci..."
Wcześniej poczułem światło, ale pozwoliłem mu się wymknąć
Jednak nadal mam nadzieje, że któregoś dnia wróci..."
15 czerwca 2013
Magnes dusz...
 | |
| Tutaj Ty a tam ja... Drogi dwie życia dwa... Czemu Bóg, dobry Bóg, nie skrzyżował naszych dróg, kiedy każda swoją drogą szła? |
MAGNES DUSZ - MAREK TORZEWSKI
"Znam tylko spojrzeń most i magnes dusz,
i to co może się przyśnić,
i portret niezbyt ostry i dziki bluszcz,
w którym splatają się myśli.
Ref.
Bo tu nic nie jest proste, ani piękne,
lecz nie obieca nam szczęścia żaden los.
Miłość mieszka pod mostem i w tym cała rzecz.
Nie pamięta już nawet, gdzie ten most
Tutaj Ty... a tam Ja... A noc mija...
Drogi dwie życia dwa...
Czemu Bóg, dobry Bóg,
nie skrzyżował naszych dróg,
kiedy każda swoją drogą szła?
Mam tylko czekać biernie i wierzyć w to,
że wkrótce znów Cię zobaczę.
A potem milczeć dzień i milczenie,
co wiele ma różnych znaczeń.
Ref.
Bo tu nic nie jest proste, ani piękne,
lecz nie obieca nam szczęścia żaden los.
Miłość mieszka pod mostem i w tym cała rzecz.
Nie pamięta już nawet, gdzie ten most
Tutaj Ty... a tam Ja... A noc mija...
Drogi dwie życia dwa...
Czemu Bóg, dobry Bóg,
nie skrzyżował naszych dróg,
kiedy każda swoją drogą szła?
http://youtu.be/70xpQiDY2Ck
Subskrybuj:
Posty (Atom)